Ministerstwo Zdrowia, Zespół do opracowania raportu dotyczącego możliwości uproszczenia regulacji dotyczących wykonywania działalności leczniczej Warszawa, 29 kwietnia 2016 r.

z Raportu Zespołu:
Tab nr 3

Proponowane zmiany przepisów i praktyki stosowania prawa w zakresie przepisów o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, ze szczególnym uwzględnieniem świadczeń finansowanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia
wiersz 49- - możliwość udzielania przez każdego świadczeniodawcę – obok świadczeń objętych umową z NFZ (świadczeń gwarantowanych) – usług komercyjnych w tym samym zakresie.
W przestrzeni publicznej funkcjonują oczywiście błędne poglądy, sugerujące, że świadczeniodawcy posiadający umowę z NFZ na określony zakres świadczeń, nie mogą w tym samym zakresie udzielać świadczeń komercyjnych. Poglądy te są tym bardziej błędne, nielogiczne i niekonsekwentne, że dzielą podmioty związane umową z NFZ na dwie kategorie: publiczne i niepubliczne. Coraz częściej wskazuje się, że publiczny świadczeniodawca nie może udzielać takich świadczeń komercyjnych objętych umową z NFZ, natomiast niepubliczny ma w tym zakresie pełne prawo. Poglądy te są oczywiście błędne i nie mają żadnej podstawy prawnej.

Podkreślić należy, że żaden przepis prawa:
1) Nie uznaje umowy zawartej z NFZ za umowę na wyłączność, tj. że świadczeniodawca nie może udzielać innych niż gwarantowane świadczeń zdrowotnych,
2) Nie różnicuje w tym względzie pozycji prawnej świadczeniodawcy publicznego i niepublicznego,
3) Nie zakazuje świadczeniodawcy związanemu umową z NFZ udzielać świadczeń komercyjnych w tym samym zakresie, co objęty umową.
W istocie nie jest potrzebny żaden przepis pozytywnie dopuszczający takie prawo świadczeniodawcy (publicznego lub niepublicznego), jednakże narosłe do tej pory „mity” mają bardzo negatywny wpływ na szereg istotnych praw i sfer życia. Dlatego w tej wyjątkowej sytuacji należy rozważyć wprowadzenie do ustawy przepisu potwierdzającego prawo do udzielania świadczeń komercyjnych.
br/> Konserwowanie obecnej sytuacji:
1) Narusza prawa pacjenta do świadczeń zdrowotnych,
2) Godzi w konstytucyjnie chronioną wolność wykonywania działalności gospodarczej,
3) Godzi w sytuację finansową publicznych świadczeniodawców, a tym samym w finanse publiczne,
4) Powoduje w istocie obniżenie dochodów budżetu państwa.

Wyraźnie zaznaczyć należy, że świadczenie komercyjne to świadczenie nie będące świadczeniem gwarantowanym w rozumieniu art. 5 pkt 35 ustawy (świadczenie udzielone w zakresie i na zasadach określonych w ustawie).